De begraafplaats Saint-Roch wordt gekenmerkt door zeer oude graven en een uitbreiding van de begraafplaats ('nieuwe begraafplaats') is aan de andere kant van de weg gebouwd. 'De oude begraafplaats' onderscheidt zich door zijn vele graven omringd door smeedijzeren hekken. Drie aparte locaties worden bezet door kindergrafstenen versierd met porseleinen engeltjes. Voor het einde van de 18e eeuw was deze buitenbegraafplaats gereserveerd voor pestlijders, niet-katholieken en buitenlandse soldaten die in Marche waren overleden. In 1784 verbood het decreet van Joseph II, om hygiënische redenen, begrafenissen in kerken en binnen de steden, waardoor de inwoners van Marche gedwongen werden om de begraafplaats, die zich rond de kerk Saint-Remacle bevond, te verplaatsen. De nieuwe 'buiten de muren' begraafplaats ligt 'buiten de Lage Poort, nabij de wateren van Marche' en wordt de begraafplaats Saint-Pierre genoemd. Maar de locatie was slecht gekozen (de begraafplaatsen werden overspoeld door water), waardoor er slechts tot 1789 werd begraven. Op 22 december 1787 werd de begraafplaats Saint-Roch parochiebegraafplaats. De locatie van de begraafplaats ligt niet ver van de plek genaamd de 'Maladrerie' (een instelling die vroeger was bestemd voor mensen met lepra en tegenwoordig een leprozerie wordt genoemd). Aan het einde van de 15e eeuw werd deze maladrerie, waarvan het bestaan al vroeg door verschillende documenten wordt bevestigd, een ziekenhuis. Lepra was een veelvoorkomende ziekte in die tijd en vóór de 17e eeuw moest iedereen die verdacht werd te zijn aangestoken, naar Luik gaan voor een onderzoek. Als de diagnose werd bevestigd, werd de isolatie van de zieke bevolen en zorgde de gemeenschap voor de behoeften van de lepralijders. Men voorzag hen van een onderkomen nabij een waterloop (in Marche, op de plaats genaamd 'Fontaine des Malades' in Lorichamps, richting Bourdon), meubels, gebruiksvoorwerpen en een dikke grijze outfit die kenmerkend was voor lepralijders, die zich aankondigden met 'cliquettes' (ratel) en wiens ontmoeting zeer gevreesd werd. Niet ver van de kapel en de begraafplaats bevindt zich deze 'Fontaine des Malades', of 'Bron van de Zieken'. Volgens de volksgeloof werden pestlijders, epileptici en neuroten vaak genezen door het kristalheldere en wonderbaarlijke water van de bron te drinken.

Uitrusting & diensten

Parking

• Ontdekking en Amusement