Deze voormalige jezuïetenkerk, geklasseerd in 1985, is het enige overblijfsel van het oude jezuïetencollege uit de 18e eeuw. Tegenwoordig herbergt het een aantrekkelijk hotelcomplex. Geautoriseerd om te onderwijzen in 1572, kwamen enkele jezuïeten uit Huy vanaf 1620 of 1627 (volgens verschillende bronnen) naar Marche-en-Famenne om les te geven. Na een eerste vestiging bouwden ze een college op de locatie van de Rue des Brasseurs. Een jezuïetencollege bestond idealiter uit drie delen: de 'Huis' van de Vaders (een afzonderlijke bouwgroep rond een klooster), de klassen (groeperend rond een binnenplaats) en de gemeenschappelijke ruimtes, bedoeld om de 'Huis' te bedienen en die op de straat uitkwamen. De 'Huis', gebouwd tussen 1650 en 1671, bevond zich in de vleugel die aan de kerk vastzat maar ouder was. De tuin van de Vaders lag achter de vleugel, richting de stadsmuren. Van daaruit verbond een ondergrondse gang het jezuïetencollege met een boomgaard buiten de stadsmuren. Wat de kerk betreft, is het mogelijk dat er in de 17e eeuw een eerste gebouw met een eenvoudige rechthoekige beuk en een plafond heeft bestaan. De kerk van het college, waarvan de façade vandaag de dag zichtbaar is, werd gebouwd tussen 1732 en 1740. De façade, gemaakt van baksteen en blauwe steen, is gestructureerd in compartimenten: verticaal door middel van pilasters en horizontaal door entablementen. Een gebogen fronton overhangt de façade en wordt omringd door voluten. Al deze kenmerken markeren de invloed van de barokstijl (17e-18e eeuw). Een trap die in twee delen splitst, leidt naar de ingang. Het monogram I.H.S. (transliteratie van de naam Jezus en het wapen van de Sociëteit van Jezus) siert de ingangspoort. Het interieur van de kerk had een kruisribgewelf, wat getuigt van de gotische stijl, terwijl decoraties van palmetten de opkomst van het neoclassicisme aankondigden. Een entreegalerij liep langs de kerk aan de zuidzijde en kwam uit op de binnenplaats van de klassen. Het jezuïetencollege werd op 20 september 1773 opgeheven door paus Clemens XIV onder invloed van de Oostenrijkse politiek. Op 1 november 1773 werd er een voorlopig college opgericht en het onderwijs werd gegeven door aangewezen seculiere priesters. Een van de eerste staatscholen, hoewel nog steeds geleid door priesters, was het Gewone College van Marche, opgericht in 1777 (de regering van Maria-Theresia van Oostenrijk veranderde het in 'theresiaans college'). De kerk, die niet meer in gebruik was, werd enkele jaren na de grote brand van 1806 weer in gebruik genomen voor de eredienst. De sluitstenen op de poort van de kerk getuigen van de nieuwe bestemming als gemeenschapszaal (of Casino) in 1871. In 1875 werd de façade volledig herbouwd en de 'Huis' van de jezuïeten werd omgevormd tot een gemeentelijke jongensschool. Rond dezelfde tijd werd er een gevangenis gebouwd op de plaats van de klasgebouwen. Later werd de gemeentelijke school omgevormd tot een kazerne voor de brandweermannen van de stad, terwijl de gevangenis gedeeltelijk werd gesloopt om een vleugel voor de brandweergarage en een kantoor voor de R.T.T. te bouwen. In 1989 werd het gehele gebouw gesloopt, behalve de kerk, die sinds 1985 geklasseerd is. Noodopgravingen werden uitgevoerd door de Historische Kring van Marche-en-Famenne in juli 1991. Vervolgens werden er twee vleugels gebouwd, die het complex in een U-vorm afsloten. Het geheel herbergt nu het hotelcomplex van het Quartier Latin. Deze naam is historisch gerechtvaardigd: gedurende 150 jaar (1650-1794) werd het College van Humaniteiten ook wel 'Latijnse school' genoemd. Volgens de regels moesten de leerlingen daar Latijn spreken, zowel met de docenten als onderling.

Uitrusting & diensten

Parking

• Ontdekking en Amusement