Dit figuratieve werk is ontstaan uit een blok van vijf ton kleine graniet uit Sprimont, bewerkt door de kunstenaar met een haakse slijper, hamer en chisel. Het stelt een monnik voor, gekleed in een habijt, in gebedshouding. De kap die zijn gezicht 'opslokt' en het neergeslagen hoofd symboliseren de wens van de man van God om zich uitsluitend aan het gebed te wijden en zijn blik niet te laten afdwalen. Het thema van de monnik heeft zich vanzelf opgelegd, aangezien het oude presbytere van de Blancs Curés zich onderaan de kerk bevindt (privé-eigendom).

Jozia GOZDZ werd in 1950 in Luik geboren uit een Poolse vader en een Russische moeder. Ze heeft eerst in Luik gewoond voordat ze zich in Baillonville vestigde. In 1992 begon ze met schilderlessen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Luik en in 1994 reageerde ze op een 'oproep van de steen' die haar ertoe bracht alleen nog maar dit materiaal te bewerken. De stad Marche confronteerde haar met verschillende blokken kleine graniet waaruit ze sculpturen heeft laten ontstaan die vandaag de dag verschillende plekken in de gemeente Marche sieren. Vijftien ton zware stenen die ze heeft geërodeerd, geslepen, gekapt en verfijnd, met woede, liefde en doorzettingsvermogen, waarbij ze tot het einde toe, diep van binnen, het mysterie en de vraag naar de finaliteit van haar werk heeft bewaard. Het is waar dat monumentale sculptuur moeilijk te associëren is met vrouwelijk werk. Het is dus een echte uitdaging voor degene die het spel accepteert. Ze zou zich kunnen beperken tot het maken van meer bescheiden stukken, maar Jozia Gozdz houdt ervan om de materie uit te dagen. Ze wil haar persoonlijkheid bevestigen in grandioze werken die naar het licht zijn gericht, zowel vrouwelijke als mannelijke werken die ongetwijfeld weerklank zullen vinden.